haklısın dedi


“Haklısın” dedi kadın. Denize uzun uzun bakan adama. Ayrıldılar. Severek. Bir daha asla görüşmediler. Böyle bitsin isterdim her hikâyem hep böyle bitsin. Severek ayrılsınlar. Giden hep haklısın desin kalana. Kalan hep uzun uzun baksın denize. Bir daha hiç karşılaşmasınlar hiçbir yerde.

Olmuyor.

O iş öyle olmuyor. Bu iş böyle olmuyor. Her şey bazen tersine varıyor. Hikâyeler de. İki doğru  birbirine paralel değilse mutlaka bir yerde kesişiyor.  Bir sıcak su nehrinde yüzer gibi, gülümseyişin belki üzer gibi, köre bir resim çizer gibi… Anlatılmıyor. Yaşanmıyor da. İki durgun deniz birbirine akıyor. İki göz bir aynaya bakıyor. İki ayna güneş gibi yakıyor. Hala aynı küpeleri takıyor. ..Nasıl oluyor daha söylemeden ben, her cümlemi okuyor. Bir örümcek ayaklarıma prangalar dokuyor. Deli rüzgar yine bahar kokuyor.

“Haklısın” dedi kadın. Birden denize atlayıverdi adam. Kadın arkasından bakakaldı. Bir daha adamdan haber alamadı. Bari böyle bitseydi hikayem. Yine gitmek niyetinde olan haklıya hakkını versin ve yorulmasın gitmeye. Kalsın istediği yalnızlığıyla sevdiği o şehirde. Dönme ihtimali olmasın. Bir daha karşılaşmamış olsunlar hala.

Olmuyor. Şu işler neden istendiği gibi olmuyor. İki yanlış hala bir doğru etmiyor. Her iki doğru hep yanlışa meylediyor hala.  Neden kesiyorlar yollarımızı. Neden bir noktada kalbim hiç rahat değil. Sonsuzluk içimde gizli olsa böyle tedirgin olmazdım. Olur muydum? Olurdum tabi. Rahata alışkın değilim ben. Uykum kaçmazsa anlamı olmazdı gecelerin. Yanlış yapmayacaksam yolum düşmez hiç dosdoğru denilen o yola. Denemeliyim kusurları külliyen.  Zihnimde yankılıyor sorular… Neden öyle dedin ki şimdi sen?

“Allah seni kahretsin” dedi kadın. Denize uzun uzun bakan adamı denize itiverdi. Benim hikayem işte böyle bitiverdi.

1 views

Bir yorum ekleyin