İÇİMDEKİ DENİZ


çağlayan

Gözümü kapatıyorum simsiyah bir yağmur yağıyor. Fırtına. Açıyorum, gözlerim kamaşıyor. Pirüpak bir hava. İçimde tufan. Dışım bahar. Hani bir şarkıda diyor ya “yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe” Kendimi iki tarafa da veremiyorum. Arafta kalıyor ruhum. Salıncakta. Bir an orada bir an burada. Hiçbir yere ait değil. Kendinde değil. Dingin değil. Tedirgin değil. Ne olduğunu anlamak için ne olmadıklarını sayıyorum. Değil. Değil. Değil. Yok gibi. Varsanıyorum. Bir hayale hep, ben, hep, aynı hayale, yas-…

Bir hayalim vardı. Bir pınar kaynağı kadar temizdi. Sızıyordu yavaş yavaş hayatıma. Hayatım oluyordu. Bir dere olmuştum ondan sızanlarla. Belki de dere değil, ben öyle sanıyorum. İçimde sızlayan boşluğa ben, boşluğa , sızlayan, şimdi yas-…

İçimde koca derin bir boşluk. Unutulmuş sözlerin cesetleri. Fazladan söylenenlerin kahredici kara deliği. Girdap. Derenin suyu zihnimin mağmasına sızıyor. Sözleri, balıkları derenin. Bazen sonu gelmiyor başını hatırladığım bir sözün. Arıyorum. Bekliyorum. Dilimi ısırıyorum. Zihnimi karıştırıyorum. Darmaduman ediyorum bütün koridorları. Neydi? Gelmiyor sonrasına dair bir harfi bile. Kıyıya vuruyor unutulmuş sözler. Sessizleştim iyice. Suskun derenin azalıyor suyu. Bir yudum içenin dili buruluyor. İçimde bir hayal bile kurulmuyor artık. Buralarda durulmuyor. Akacak bir deniz yok, o eski hayalden iz yok. Buralardan yavaş yavaş usanıyorum. Azalıyor nabzım. Nabzın, kalbi uçuruşuna ben, uçuruşuna kalbi, hep nabzının, yas-…

Bir kelime daha hatırlasam aniden aydınlanıyorum. Nabzım hızlı atıyor. Koşturmaya başlıyorum kelimelerin peşinden. Bir balıkçının ağına yakalanan balıkları sevip tekrar suya bırakması gibi bir his. Seviyor, öpüyor, kokluyorum. Suya bırakıyorum. Belki derin bir unutuşa. Belki iptila gibi bir takılmaya. Kelimeleri seviyorum. Fakat azalan derenin suyu yetmiyor onları saklamama. Sızıyorlar. Taşıyorlar. Beni belki de beni, bir denize taşıyorlar. Ne bu tereddüt bilmem . Kendimi  ben ne sanıyorum? Belki de ben, kim bilir bu azalan dere, bir denize yas-…

Hep yarım kalacak biliyorum. uslanmıyor ruhum. Susmak da yarım kalıyor, azalmak da.  Derken bir yol buluyor bir kelime. Bir uçurumdan düşer gibi çağlaya çağlaya atıveriyorum kendimi bir denizin derin sıcak kucağına. İçimden sızan damla, önce bir eşme olmuş. Sonra tertemiz bir dere. Sıza sıza yol bulmuş. Ben sandım ki düşüyormuş. Meğer o  uçuyormuş. Bir boşluk, biraz sızlamak. Bir duran nabız, bir nerdeyse çatlamak. Bir an kahkaha hemen sonra ağlamak. Ben denizimi buldum diyor bütün kelimeler. Gözümü kapatıyorum. Uçurumun kenarı. Bir rüzgar ense kökümden fısıldıyor. Açıyorum gözlerimi pırıl pırıl ufuk nasıl güzel görünüyor. Hadi durma kendini rüzgara bırak. Bak gör ne güzeldir çağlamak.

 

1 views

Bir yorum ekleyin