MEÇHUL


buu

Mühürlü sokakları geçiyor gecenin kalbine doğru. Bozulmuş tövbelerden, tutulmamış sözlerden geçiyor. Yalanların kıyısında… Uzaktan bakıyor geride bırakamadıklarına. Son nefesine kaç “ah” var kim bilir. Yok gibi yaşamak bu. Kayıp, meçhul. Yaşayamamak. Ölememek. Ama…

Kurşun gibi ağır her adımda durup, susup, devam etmek. “Es”li, durlu, duraklı böyle her an. Kasvet. Her gün, ümitle belki de son. Yarın fikri, ıstırap. Bir çöküşe şehadet etmek, uçurumdan düşüşe. Tutunacak bir dal bulamayışa. Zor. Yine de…

Zihninden geçen cümlelerin bile sonunu getiremiyorken, bir derdi anlatmaya çalışmak beyhude. İnsan, aldanıyor. En çok kendine. Olacak sanıyor. Bu sefer farklı diye kanıyor. Bir şey oluyor, basireti bağlanıyor. Aynı delikten defalarca, yaralanıyor. Ama yine de…

Kan revan okyanusunda bir ada zihnim. Kanına dokunsam ben kanıyorum. Ruhum bulanık. Kalbim buğulu. Gözlerim fersiz. Ellerim, dönen başa tutulup dönüyor. Ada dönüyor. Oda dönüyor. Anladım dünya, o da dönüyor. Kaos.

Bir şey hayattan tüm renkleri siliyor. Yavaş yavaş çekiliyor, tadı tuzu heyecanı. Göze perde iniyor. Kalbe duvar çekiliyor. Beden kapıların ardına saklanıyor. Neşeli sesler kesiliyor. Uzun sessizliklerden sonra ansızın gelecek bir afet öncesi ürkek bekleyişi. Hiçbir şey yolunda değil. Ama yine de…

İçimden geçen yarım yamalak cümleleri hece hece montajlıyorum. Birinin beni anlayacağını bekliyorum. Benim birini anladığım gibi, biri beni anlasın diye tam anlatamasam da sayıklıyorum. Unutulan güzel hatıralara yeni dublajlar yapıyorum. Sözlerin hepsi unutulmuş. Dudaklar başka oynuyor, söylediğim sözler başka. Aklıma geliş sırasına koyunca anılarım bir hayat etmiyor. Bu siyah unutuş yorganını hayatıma kim örttü.

Ruhum hangi geçmiş günden bu güne gelmek istemiyor. Beden ülkesi, kimin müstemlekesi. Adımlarım neden aynı yerinde duruyor sokağın. Böyle ağır sorulardan yoruldum. Yabancı insanlardan yoruldum. Bir an parıldayıveren hatıramdaki o rengarek seslere bir harita, bir yol mümkün mü? Dün mahpusundan özgür bugüne beni taşıyacak o dokunuşun duasını kuracak kelimeleri zihnime davet ediyorum. Buyrun lütfen. Zihnime adaletli bir kayyum atayın. Yönetemiyorum.

1 views

Bir yorum ekleyin