NERDESİN7


“Bir kelimenin peşine düşme!”  Birinin bana bunu sürekli hatırlatması gerekiyor. Oysa göz göze geldiğim her kelimenin cazibesine kapılıveriyor ruhum. Ah ruhum aldanmaya meyyalsin. Koşma peşinden hiçbir söz seni gerçeğe ulaştıramaz. Gitme peşinden, her sözün yok haberi hakikkatten. 

 

“geceler sabahsız ömrüm baharsız”

 

Melodisiz. Dilime takılan sözler.  Belki…  Doğru dizilişinin bu olup olmadığından da emin değilim. Uyandığım öğle vakti. Kaçırılmış sabah. Havanın kapalı oluşunun kasveti.  Her ne ise sebebi. Dilimde kelimeler.

Kulağıma melodiyi fısıldıyor, kaybedilmiş şarkıları sahiplenen yolsever.  “Al” diyor, “bu şarkı senin olsun.”  Belki hep mi benimdi. Düşünekalıyorum. Saatlerce. O sözleri ilk duyduğum zamanlara dönüyorum. Dinliyorum. Şarkılar sözlerinden arınıyor. Avucuma görmediğim melekler yağıyor. Dışarı atamıyorum kendimi. Kıpırdasam kaçacak görüntüler. Bu anda sonsuz kalmak istiyorum. Zamanın kara perdesinden bir aralık buluyorum. Görüyorum. Her şeyi hatırlıyorum. Unutmuş muydum?

Belki yirmi yıl önce, bir nemli şehir. Nemli oda. Gamlı adam. İki büklüm yazdığı bir mektuba gömülmüş. Yazdıklarını kendinden bile saklıyor gibi. Yazıya dalıp içmediği çayın her bardağından sadece bir yudum alıyor. Soğumuş. Yeniden dolduruyor.  Mektuba dalıyor. Bir yudum. Soğuk. Değiştir. Gafletim gülümsetiyor. Kasvet ve melankolim dehşete düşürüyor. Kendi gözlerime bakamıyorum. Ne yazdığımı hatırlıyorum. Kime yazdığımı? Neden?

Zarfı kapatıp adamakıllı bir çay içiyor. Kapıyı çekip çıkıyor. Postaneler bomboş. Hala öyle. Sonra.

Sonra… Zarfın peşinden başka bir şehre gidiyor. Artık kendisine ait olmayan bir mektubu gönderdiği posta kutusundan çalıyor.

“geceler sabahsız ömrüm baharsız”  yazdığım bir mektubu hatırlattı. Gönderdiğim, ama sahibinin haberi olmayan. Okutmadığım. Bir kuşun kanadında gökyüzünde iken. Kendimi aşağı itişim. Sonra aynı kuşun henüz ben düşmeden aşağılarda yakalayışı.

“ne vakit gelsen aklıma

Bir yıldız düşer içime

Seni görürüm o anda

Yağar yağmur avucuma.”

Zihnimin oyunları.  Kelimelerin peşine düşünce kendimi bazen çıkmaz bir sokakta, bazen bir dağın başında buluyorum.


Bugün nerdeydim?

Kulağımda zamanlar üstü başka bir ses:

“nerdesin?”

1 views

Bir yorum ekleyin