OKYANUS


fg

Geçmiyor…

Kanayan yara,

Beklerken vakit,

Bindiğin gemi

Bu limandan

Geçmiyor…

Şehrin ışıklarını söndürüp odama çekildim. Cenin gibi, bu kuytusunda dünyanın, doğumu bekliyorum. Kapalı gözlerim. Yüzüm doğuya dönük. Dünyanın gailesi batıyor kalbime. Birlikte batıyoruz, hepimiz aynı gemide belki de. Hepimiz Nuh’un gemisine binenlerdeniz. Neden kabardı denizimiz. Ah, durup durup durulamadık. Eşyaya daldık. Yedikçe doyamıyoruz. Her dere, okyanus. Sus dilim, sus. Konuşmaya rütben yok. Anlayacak kimsen yok. Bekle.

Yüzüm doğuda.

Bekliyorum.

Anlaşılmaz bir mecaz.

Kalan son nefes.

Issız bir ada gibi..

Duygular çarpıyor kıyılarıma. İrkiliyorum. Bir dalga gözyaşı yağdırıyor adama. Biri gök gürültülü kahkaha. Birinde hüznün sisi çöküyor. Ve yeis. Ruhuma ilham oluyor bir dalga, sesinden şarkılar dinliyorum. Adamın bütün çiçeklerinin yüzü doğuya dönüveriyor. Geldin sanıp başlıyorlar… “Ay doğdu…” Adam böyle darmadağınık. Şarkılar ritmini kaybetti. Sözler manasını kaybetti. Söylemekten utanıyorum, demeden edemeyeceğim, artık canıma yetti.

Ben pusulasız bir gemi

Haritadan habersiz

Hareketsiz

Gulyabani kara bulutlar kapatmış gök yüzümü.

Güneşi bekliyorum.

Gelmiyor…

Gülmeye sıra

Bir parça ümit

Ezberlediğim dualar aklıma bir türlü gelmiyor…

Okyanus, gece, ıssız ada…

Yetmiyor

Derdi anlatmaya

Duvarlar şahit

Haletini ruhumun

İfadeye benzetmeler yetmiyor…

Şarkılar eksik,

Sözler yanlış..

Susuşlar isyana gebe…

“Anadolu’da kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde bir çukura gömün beni” diyordum bir vakitler. Kaybolayım diye… Beteri varmış.

Beni beklemenin denizine atsınlar. Kimse bulamayacaktır.

 

1 views

Bir yorum ekleyin